Balaban göl kenarı

"Golsuyu biraz çekilmiş ama yine de kafa dinlemek, piknik yapmak için güzel bir yer gol kenarı. Tek sıkıntı etrafta tuvalet yok, restorant yok. Yiyeceginizi ve içeceğinizi götürdüğünde vakit geçirecek 10 numara bir yer."

"Biz geldiğimizde yol çok kötü ve çukurluydu. Piknik yapanlar çöplerini bırakmışlar. Balık tutanlar çoğunlukta. Çok sıcakta gölge için yeterince ağaç yok. Tabiatla başbaşa göl kenarı diye gelinebilir."

"Çok sıcak havada gidilmez. Çok fazla ağaç olmadığı için gölün etrafında sıcaktan bunalırsınız. Bir köyün içinden geçerek gittim yollar düzgün araçı park edecek alan var"

"Benim gittiğim kısım gölün başka bir kısmı. Doğası huzuru dalga sesleri hele gece olunca ormanin içinde görünen ateş böcekleri harika bir doga manzarasi. İnsandan uzak sessiz kimsenin kolay kolay gelemiycegi tek ortam."

"Balaban Köyü – Şehirden bir adım uzak, zamandan bir adım derin bir yer… İstanbul’un karmaşasından sıyrılıp kuzeye doğru yol aldığınızda, betonun yerini yavaş yavaş yeşile, klakson seslerinin yerini kuş cıvıltılarına bıraktığı bir yerde çıkıyor karşınıza Balaban Köyü. Burası, şehrin neredeyse unuttuğu bir huzurun, doğayla iç içe yaşamanın hâlâ mümkün olduğunu fısıldayan bir köy… Yol kenarında başını uzatmış papatyalar, gölgeli ağaçların altında dinlenen yaşlı köpekler… Taş duvarların ardında, gözleriyle konuşan kediler… Her biri bu köyün sessiz ama derin anlatıcıları. Balaban’da sabah başka, akşam başka… Sabahları taze ekmek kokusu yayılıyor ahşap evlerin arasına. Tarladan gelen bir traktör sesi, horozun ötüşü, komşunun kapısını çalan güneş… Gün burada telaşsız başlıyor. Ve gün batımında, gökyüzü sanki yavaşça bir örtü gibi iniyor köyün üzerine — her şey sustuğunda bile doğa konuşmaya devam ediyor. İnsanları içten, selamları gerçek. Balaban’da biriyle tanıştığınızda, sadece adını değil, hikâyesini de öğreniyorsunuz. Her adımda geçmişin izleri, her bakışta doğanın sonsuz sabrı var. Şehirde kaybolmuş gibi hisseden herkesin yolu bir gün buraya düşmeli. Balaban Köyü, kaybettiğimiz yavaşlığın, unuttuğumuz dinginliğin adıdır belki de."